Berichten

Ik vond alleen je stropdas niet mooi…

 

De Ruimte

Jongste dochter Puck (10 jaar) had vorige week op school een project over “De Ruimte”. Zoals je inmiddels wellicht weet (het is immers niet de eerste keer dat ik hiermee loop te pochen en trouwens ook niet de laatste keer…) heb ik meegewerkt aan de eerste technologische haalbaarheidsstudie om menselijk leven op de planeet Mars mogelijk te maken (nog niets over gehoord? Project Mars One).

Voor mij een uitgesproken gelegenheid om eens met de juf te overleggen of ik hier iets in kon betekenen. Natuurlijk was zij wild enthousiast, want zeg nou eerlijk wie heeft er een vader van een leerling in de klas die iets met “De Ruimte” te maken heeft gehad.

Robbert Dijkgraaf

Je moet iets best wel ingewikkelds aan 10 jarigen zien uit te leggen. Waar begin je, wat weten ze al en wat niet? Onderschat ook vooral niet wat ze al snappen. De juf vertelde vol trots dat ze vol interesse naar het college van Robbert Dijkgraaf van De Wereld Draait Door University hebben gekeken: de oerknal theorie. Lees meer

The best way to predict the future is to create it

21-12-2012

21-12-2012Maar we leven nog, maar we leven nog. En we leven nog, dus niet zeuren, zong Ramses Shaffy al in de jaren ’70. Ik denk dat we dat ook wel kunnen zeggen nu we 21-12-2012 zonder al teveel kleerscheuren hebben doorlopen. Voor degenen die de afgelopen tijd op een onbewoond eiland leefden: Op die datum verliep een kalender van de oude Maya’s. Volgens een aantal onheilsprofeten was het op die datum dat de aarde zou vergaan (voor degene die dat geloofden had ik al aangeboden om op de 20e al hun waardevolle spullen bij mij in te leveren onder de belofte dat ik er goed op zou passen, maar, afgezien van de kerstpakketten, heb ik verder niet veel zien langskomen). Ik heb nooit geloofd dat de wereld zou vergaan. Wat ik wel geloof, en met mij vele anderen, is dat we in een overgangsperiode zitten naar een ander tijdperk. Of je het eindigen van de Maya kalender zo kan interpreteren is weer een ander verhaal. Dat de mensheid de komende decennia voor enorme uitdagingen komt te staan moge duidelijk zijn. Door alsmaar toenemende groei van de wereldbevolking, de groei van welvaart en de doorgaande uitputting van natuurlijke grondstoffen zal het een hele toer zijn om voldoende water, voedsel en energie te produceren en daarbij het milieu zo min mogelijk te belasten. In een nieuwe serie blogs zal ik het komende jaar beschrijven hoe de rol van de procestechnologie zal bijdragen aan het oplossen van deze problemen (uhh..uitdagingen. Problemen zijn een voldongen feit, aan uitdagingen kan je nog wat doen heb ik geleerd). Lees meer

Hoezo niet Sexy?

 

Waarom, zeg me waarom?

Inmiddels zal het je niet ontgaan zijn dat de ervaring die ik de afgelopen jaren heb opgebouwd in de chemische technologie/procestechnologie graag met je wil delen. Niet uitsluitend met mijn vakbroeders en -zusters, maar juist met een veel breder publiek. De vraag is: Waarom?

De meeste materialen, producten en onderdelen van producten (inclusief energie), worden gemaakt in de procesindustrie, het domein van de procestechnoloog. Dat is dan ook de plek waar je het verschil kunt maken”
. Deze uitspraak van Prof.Dr. Sascha Kersten van de Universiteit Twente verwoordt de eerste reden. Procestechnologie is één van de belangrijkste, zo niet het belangrijkste vakgebied om toekomstige maatschappelijke vraagstukken als grondstof- en energieschaarste het hoofd te bieden. De vraag naar energie en grondstoffen zal alleen maar toenemen door de alsmaar toenemende wereldbevolking en de toename van de welvaart. Daarbij vloeit er steeds meer kennis uit de sector weg door de babyboomers die met pensioen gaan en die onvoldoende wordt gecompenseerd door de instroom van jong talent aan de onderkant van de arbeidsmarkt.

En dat is dan ook de tweede reden: techniek, en misschien chemische techniek nog wel in het bijzonder, kampt met een imagoprobleem. Techniekstudies zijn moeilijk en waarom zou je zo’n moeilijke studierichting kiezen als je ook wat gemakkelijkers kunt kiezen? Volgens buitenstaanders klinkt het ook niet echt sexy. Lees meer

De revenge of de Nerd 2.0

Schermafbeelding 2012-10-28 om 13.03.08

Ik weet niet eens meer hoe het kwam. Ik was iets op internet aan het zoeken en mijn oog viel op de titel: Diffusie van 2,3-dimethylbutaan in zuivere, gesproeidroogde en gemodificeerde ZSM-5 kristallen. Onmiskenbaar de titel van mijn afstudeerscriptie uit 1992. Er begon zich weer een film in mijn hoofd af te spelen: De experimenten bij het Koninklijke/Shell Laboratorium in Amsterdam, de zoektocht in de literatuur en de verdediging van de scriptie. Maar het meest in het oog springende voor mij blijft toch wel de scriptieprijs die dat jaar door de Amsterdamse krant Het Parool in samenwerking met de Universiteit van Amsterdam werd uitgeschreven. Op uitnodiging van de organisatie zat ik daar met mijn mooiste pak aan in de aula van de Oude Lutherse Kerk  om bij de prijsuitreiking aanwezig te zijn. De toespraak van de juryvoorzitter begon (citaat uit het Parool 15-12-1992): “…Niet alle inzenders leken even goed doordrongen van de opzet van de prijsvraag: “Bekroond wordt de afstudeerscriptie die op de beste wijze een goed wetenschappelijk niveau paart aan journalistieke aantrekkelijkheid” Zo was de inzending: Diffusie van 2,3-dimethylbutaan… weliswaar leerzaam, maar voor een verhaal in de krant toch minder geschikt – ondanks het feit dat een en ander was verricht volgens de volumetrische opnamemethode”, hoongelach in de zaal… Een golf van schaamte maakte zich van mij meester. Gelukkig nam iemand het voor mij en de rest van de Bèta studenten op (zie het artikeltje hiernaast). Het speelde dus al in 1992 en Lees meer

De nerd 2.0

Het is tijd dat het stoffige imago van de techniek en technologie (de kennis van de techniek) eens grondig onder handen genomen gaat worden. De meeste mensen (en politici) zijn er inmiddels van overtuigd dat er de komende jaren een schreeuwend tekort gaat ontstaan aan goede techneuten. Het goede nieuws is dat het imago van de techneut langzaam maar zeker de goede kant opgaat. In de jaren ’80 had je nerds, zoals je een nerd voorstelt: Chriet Titulaer-achtige types met letterlijk een stoffig jasje aan en communicatieve vaardigheden van een natte dweil, waar jongeren nou niet 1-2-3 mee geïdentificeerd wilden worden. Sinds enige tijd is er echter een stille revolutie gaande op het gebied van het nerd imago. Uit het niets was daar ineens de oppernerd nieuwe stijl: Steve Jobs.

Het is tijd dat het stoffige imago van de techniek en technologie (de kennis van de techniek) eens grondig onder handen genomen gaat worden. De meeste mensen (en politici) zijn er inmiddels van overtuigd dat er de komende jaren een schreeuwend tekort gaat ontstaan aan goede techneuten. Het goede nieuws is dat het imago van de techneut langzaam maar zeker de goede kant opgaat.  Lees meer