Berichten

Dé remedie tegen sportblessures: gootsteenontstopper en chloor

Ik loop al een hele tijd te emmeren met een hardnekkig blessure aan mijn hiel. Ik vermoed dat het door het hardlopen is gekomen, maar kan de vinger niet echt op de zere plek leggen. Hoewel, als ik daar ter plekke op de gevoelige plek druk, weet ik echt wel waar die zit. Ik heb al van alles geprobeerd om ervan af te komen, maar tot nu toe zonder resultaat. Mijn laatste hoop is gevestigd op een technologie die in Barcelona is ontwikkeld en in Nederland alleen bij één kliniek in Breda wordt uitgevoerd. Deze technologie gaat door het leven onder de naam Electrolysis Percutaneous (via een naald door de huid heen) Intratissue (weefsel), afgekort tot EPI. EPI is een nieuwe techniek waarbij de toepassing van een galvanische stroom met een acupunctuurnaald op de zere plek een lokaal inflammatoir proces (ontsteking) veroorzaakt met het idee dat daarna weefselherstel in het zachte weefsel ontstaat. Elektrolyse dus, in mijn achillespees… Lees meer

Ik vond alleen je stropdas niet mooi…

 

De Ruimte

Jongste dochter Puck (10 jaar) had vorige week op school een project over “De Ruimte”. Zoals je inmiddels wellicht weet (het is immers niet de eerste keer dat ik hiermee loop te pochen en trouwens ook niet de laatste keer…) heb ik meegewerkt aan de eerste technologische haalbaarheidsstudie om menselijk leven op de planeet Mars mogelijk te maken (nog niets over gehoord? Project Mars One).

Voor mij een uitgesproken gelegenheid om eens met de juf te overleggen of ik hier iets in kon betekenen. Natuurlijk was zij wild enthousiast, want zeg nou eerlijk wie heeft er een vader van een leerling in de klas die iets met “De Ruimte” te maken heeft gehad.

Robbert Dijkgraaf

Je moet iets best wel ingewikkelds aan 10 jarigen zien uit te leggen. Waar begin je, wat weten ze al en wat niet? Onderschat ook vooral niet wat ze al snappen. De juf vertelde vol trots dat ze vol interesse naar het college van Robbert Dijkgraaf van De Wereld Draait Door University hebben gekeken: de oerknal theorie. Lees meer

Schat, je bent de laatste tijd zo…dimensieloos!

Dat moet mevrouw Reynolds waarschijnlijk tegen haar man hebben gezegd ergens in 1883. Ze bedoelde dat als een compliment, niet als een zorg of een verwijt, vandaar het uitroepteken aan het einde van de zin. In het februarinummer van het tijdschrift van de Nederlandse Procestechnologen lees ik namelijk dat 1883 het jaar was waarin meneer Reynolds een publicatie schreef waarin zijn, voor procestechnologen, beroemde dimensieloze getal voor het eerst wordt genoemd.

Dimensieloos, waar heb je het over?

15612418_m

Degene die mijn e-book: “Hoezo niet sexy?” hebben gelezen hebben gezien dat ik al wat aandacht had besteed aan het belang van de juiste dimensies of eenheden in de formules die gebruikt worden in de procestechnologie om allerlei zaken uit te rekenen.

Met een dimensie of eenheid geef je een betekenis aan een waarde. Of anders gezegd, geef je een categorie aan waar een bepaalde meetbare grootheid toe behoort. Lees meer

The second Law

 

Alles gaat langzaam kapot

muse-the-2nd-law-review

The 2nd Law: De technisch geschoolde mensen zegt dit genoeg. De rest van de wereld heeft waarschijnlijk geen flauw idee waar ik het over heb. Althans dat dacht ik tot ik op de radio een nummer hoorde van de Britse band Muse, met de titel: The 2nd Law: Unsustainable. (De tweede hoofdwet: niet-duurzaam). De tweede hoofdwet verwijst naar de tweede hoofdwet van de technische warmteleer (de zogenaamde thermodynamica). De thermodynamica vormt een zeer belangrijk vakgebied binnen de natuur- en scheikunde en dus ook in de procestechnologie. Volgens de band is de gedachte achter The 2nd Law: “…dat alles langzaam kapot gaat. Ons leven zoals we het kennen is niet houdbaar. Meer persoonlijk genomen vechten we iedere dag tegen de wereld om ons heen. Onze relaties, de dingen die we doen en hoe we zelf ook wel weten dat ons leven een contradictie is met wat onvermijdelijk gaat gebeuren”.

Mmhh…ziet er niet echt rooskleurig uit en tijd voor een analyse dacht ik zo.

verval

Lees meer

Het is groen en het is… Chemie!

 

pro6com-img-1Ik dacht er wel ongeschonden doorheen te komen, maar helaas: ook ik werd de afgelopen week geveld door een akelig griepvirusje. Liters sinaasappelsap zijn er doorheen gegaan. Toen ik die berg uitgeperste sinaasappelschillen zag liggen dacht mijn koortsachtige brein dat daar toch iets moois mee te doen zou moeten zijn? Er zit in ieder geval iets “brandbaars” in, want ik herinner me van vroeger dat ik het leuk vond om vlak bij een kaars in zo’n sinaasappelschil te knijpen. Er ontstonden dan kleine brandende spettertjes in de vlam…

We treat our waste like a waste, what a waste!

Professor James Clark, Universiteit van York, UK is een goeroe op het gebied van Groene Chemie. Wat moeten we ons bij Groene Chemie voorstellen? Voor die vraag beantwoord kan worden moet ik eerst wat achtergrond informatie geven. Het begint niet echt vrolijk. Enig idee hoeveel voedselafval er door de mensheid geproduceerd wordt? Vast niet, ik wist het zelf ook niet, het is namelijk onvoorstelbaar: 1 kg/dag per Amerikaan, 20 miljard kg/jaar in Engeland, 3 miljard kg/jaar sinaasappelschillen in een gebied in Brazilië en (dat is nog het ergste): 1,3 biljard kg/jaar (een 1 met 12 nullen!) afval van voedsel. En dit is nog niet alles. Verder gaat de consumptie van de elementen uit de natuur met een razend tempo door. Zo snel dat er bepaalde elementen zoals Goud, Zilver, Tin en Zink binnen 5 tot 50 jaar “uitgestorven” zijn. Kun je je dat voorstellen: goud binnen 5 jaar op?
Het gebruik van Lithium bijvoorbeeld is exponentieel opgelopen na de uitvinding van de Li-Ion batterijen en accu’s die we tegenwoordig allemaal gebruiken in de smartphones, tablets en laptops. Andere elementen zoals Uranium, Koper en Nikkel doen er wat langer over om op te raken, maar de boodschap is duidelijk: Er moet iets gebeuren! Lees meer

The best way to predict the future is to create it

21-12-2012

21-12-2012Maar we leven nog, maar we leven nog. En we leven nog, dus niet zeuren, zong Ramses Shaffy al in de jaren ’70. Ik denk dat we dat ook wel kunnen zeggen nu we 21-12-2012 zonder al teveel kleerscheuren hebben doorlopen. Voor degenen die de afgelopen tijd op een onbewoond eiland leefden: Op die datum verliep een kalender van de oude Maya’s. Volgens een aantal onheilsprofeten was het op die datum dat de aarde zou vergaan (voor degene die dat geloofden had ik al aangeboden om op de 20e al hun waardevolle spullen bij mij in te leveren onder de belofte dat ik er goed op zou passen, maar, afgezien van de kerstpakketten, heb ik verder niet veel zien langskomen). Ik heb nooit geloofd dat de wereld zou vergaan. Wat ik wel geloof, en met mij vele anderen, is dat we in een overgangsperiode zitten naar een ander tijdperk. Of je het eindigen van de Maya kalender zo kan interpreteren is weer een ander verhaal. Dat de mensheid de komende decennia voor enorme uitdagingen komt te staan moge duidelijk zijn. Door alsmaar toenemende groei van de wereldbevolking, de groei van welvaart en de doorgaande uitputting van natuurlijke grondstoffen zal het een hele toer zijn om voldoende water, voedsel en energie te produceren en daarbij het milieu zo min mogelijk te belasten. In een nieuwe serie blogs zal ik het komende jaar beschrijven hoe de rol van de procestechnologie zal bijdragen aan het oplossen van deze problemen (uhh..uitdagingen. Problemen zijn een voldongen feit, aan uitdagingen kan je nog wat doen heb ik geleerd). Lees meer

Hoezo niet Sexy?

 

Waarom, zeg me waarom?

Inmiddels zal het je niet ontgaan zijn dat de ervaring die ik de afgelopen jaren heb opgebouwd in de chemische technologie/procestechnologie graag met je wil delen. Niet uitsluitend met mijn vakbroeders en -zusters, maar juist met een veel breder publiek. De vraag is: Waarom?

De meeste materialen, producten en onderdelen van producten (inclusief energie), worden gemaakt in de procesindustrie, het domein van de procestechnoloog. Dat is dan ook de plek waar je het verschil kunt maken”
. Deze uitspraak van Prof.Dr. Sascha Kersten van de Universiteit Twente verwoordt de eerste reden. Procestechnologie is één van de belangrijkste, zo niet het belangrijkste vakgebied om toekomstige maatschappelijke vraagstukken als grondstof- en energieschaarste het hoofd te bieden. De vraag naar energie en grondstoffen zal alleen maar toenemen door de alsmaar toenemende wereldbevolking en de toename van de welvaart. Daarbij vloeit er steeds meer kennis uit de sector weg door de babyboomers die met pensioen gaan en die onvoldoende wordt gecompenseerd door de instroom van jong talent aan de onderkant van de arbeidsmarkt.

En dat is dan ook de tweede reden: techniek, en misschien chemische techniek nog wel in het bijzonder, kampt met een imagoprobleem. Techniekstudies zijn moeilijk en waarom zou je zo’n moeilijke studierichting kiezen als je ook wat gemakkelijkers kunt kiezen? Volgens buitenstaanders klinkt het ook niet echt sexy. Lees meer

Ik ben toch zeker Sinterklaas niet

 

De efficiënte manier van chocolademelk maken

Waarom hecht ik zoveel waarde aan het benadrukken dat processen in de chemische industrie verder kunnen worden geoptimaliseerd? Waar praat ik over als ik het heb over potentiele besparingen? Het is nog altijd verbazingwekkend om te zien hoe bestaande fabrieken nog altijd weer efficiënter geopereerd kunnen worden, ondanks dat er al veel aan gedaan is. Voor de niet ingewijden is het goed om aan de hand van een vereenvoudigd voorbeeld de impact te laten zien. Het leek me wel leuk om dit in de Sinterklaastijd aan de hand van een lekkernij te doen: chocolademelk. chocolademelk-thumbnail

Sinterklaas wil chocolademelk maken, veel chocolademelk, door de volgende chemische reactie:

chocolade + melk –> chocolademelk

Dit is de ideale situatie, die alleen maar voorkomt in Lala-land. Helaas is het in praktijk zo dat een deel van de chocolademoleculen het ook nodig vindt om het molecuul bittere chocolade te vormen:

chocolade + melk –> chocolademelk + bittere chocolade (bah…)

Je snapt wel dat bittere chocolade de smaak van onze overheerlijke chocolademelk verpest. Het is dus zaak om de hoeveelheid gevormde chocolademelk uit de grondstoffen melk en chocolade te maximaliseren. Als er dan al bittere chocolade wordt gevormd willen we die uit ons eindproduct chocolademelk halen. Die bittere chocolade kan overigens misschien weer als een bijproduct worden verkocht. Er zijn immers mensen die de smaak van bittere chocolade juist wel waarderen, maar dat is iets voor de marketingpiet. Lees meer

De revenge of de Nerd 2.0

Schermafbeelding 2012-10-28 om 13.03.08

Ik weet niet eens meer hoe het kwam. Ik was iets op internet aan het zoeken en mijn oog viel op de titel: Diffusie van 2,3-dimethylbutaan in zuivere, gesproeidroogde en gemodificeerde ZSM-5 kristallen. Onmiskenbaar de titel van mijn afstudeerscriptie uit 1992. Er begon zich weer een film in mijn hoofd af te spelen: De experimenten bij het Koninklijke/Shell Laboratorium in Amsterdam, de zoektocht in de literatuur en de verdediging van de scriptie. Maar het meest in het oog springende voor mij blijft toch wel de scriptieprijs die dat jaar door de Amsterdamse krant Het Parool in samenwerking met de Universiteit van Amsterdam werd uitgeschreven. Op uitnodiging van de organisatie zat ik daar met mijn mooiste pak aan in de aula van de Oude Lutherse Kerk  om bij de prijsuitreiking aanwezig te zijn. De toespraak van de juryvoorzitter begon (citaat uit het Parool 15-12-1992): “…Niet alle inzenders leken even goed doordrongen van de opzet van de prijsvraag: “Bekroond wordt de afstudeerscriptie die op de beste wijze een goed wetenschappelijk niveau paart aan journalistieke aantrekkelijkheid” Zo was de inzending: Diffusie van 2,3-dimethylbutaan… weliswaar leerzaam, maar voor een verhaal in de krant toch minder geschikt – ondanks het feit dat een en ander was verricht volgens de volumetrische opnamemethode”, hoongelach in de zaal… Een golf van schaamte maakte zich van mij meester. Gelukkig nam iemand het voor mij en de rest van de Bèta studenten op (zie het artikeltje hiernaast). Het speelde dus al in 1992 en Lees meer

Leden van de Staten Generaal, luister nou eens…

Afgelopen dinsdag heeft hare Majesteit de jaarlijkse troonrede weer voorgelezen. Sinds een aantal jaren wordt omstreeks diezelfde tijd ook een alternatieve troonrede, de techniektroonrede, voorgelezen door de voorzitter van de Ingenieursvereniging KIVI NIRIA. In dit geval Ing. Martin van Pernis. De techniektroonrede bevat ook dit jaar voor mij weer een hoop aanknopingspunten met mijn blogs. Aangezien niet iedereen deze troonrede onder ogen krijgt, vind ik het goed om even bij een aantal van de genoemde aspecten stil te staan en een verkorte samenvatting weer te geven.

Nederland was in de Gouden Eeuw één van de machtigste landen ter wereld. Hoe dat kwam wordt door de meesten toegedicht aan de uitmuntende handelsgeest. Wat veel minder onderbelicht is, is de superieure technische voorsprong die het land in die tijd had. De kanonnen waren krachtiger dan die van de vijand, men had een chemische substantie ontwikkeld om te voorkomen dat het buskruit uit elkaar viel en de boten waren sneller. Ook heeft Nederland in zijn hele bestaan moeten vechten tegen het opkomende water. Allemaal staaltjes van techniek waar Nederland in voorop liep. Lees meer