Gasvrijheid

Ik ben nog steeds blij dat ik in Nederland woon. Zoals Youp van het Hek ooit eens zei: ”Ik kan het nog steeds betalen”. Dat Nederland zowel een gasland als een gastland is, is afgelopen weken weer pijnlijk duidelijk geworden. In een rapportage van Wakker Nederland zag ik een ondernemer in Amsterdam moedeloos vertellen hoe na het openstellen van de grenzen voor Oost-Europa, grote groepen gasten uit het voormalig Oostblok de winkels aan het leeghalen zijn. Over leeghalen gesproken: Nederland heeft sinds begin jaren ’60 rijkelijk uit de gasbel bij Slochteren geput. Het heeft ons natuurlijk een enorme welvaart opgeleverd, maar ook achteroverzitterig gemaakt. Want zeg nou zelf: als er iets in overvloed aanwezig is, is er toch ook geen ambitie om daar zuinig mee om te gaan? Als je bij een wc bezoek constateert dat er nog 1 velletje hangt ga je daar anders mee om dan dat er een nieuwe rol hangt toch?

De nog te winnen reserves

Dat vanzelfsprekende lijkt nu langzamerhand over te zijn. De NAM denkt zelf dat nog ongeveer 727 miljard m3 (kuub) resteert. Of deze hoeveelheid technisch op een rendabele manier te winnen valt is te betwijfelen. Volgens de Amerikaanse Energy Information Administration (EIA), een onderdeel van de overheid, is nog 481 miljard m3 technisch/rendabel winbaar. Dit vertegenwoordigt een slordige € 312 miljard. 11526057_s
Als het op is zal het overheidstekort zonder aardgasbaten oplopen tot 6,5% (Wat had Brussel ook alweer voorgeschreven?). Dat is nog niet alles, want de Verenigde Staten hebben sinds een aantal jaar een dusdanige overvloed aan gas uit de dieper gelegen Schalielagen dat de prijs van het gas aldaar gekelderd is. Dusdanig ver, dat het momenteel het goedkoopste gas ter wereld is. Dat lonkt naar de energie-intensieve procesindustrie die daar graag gebruik van wil maken.

Economen vs. procestechnologen

Volgens een economische analyse van de energie-sector door de ABN AMRO, neemt het prijsverschil tussen de VS en Europa alweer af. Onderstaand plaatje wordt gebruikt om dit duidelijk te maken, inclusief de grijze richtingspijlen. Als je het plaatje schuin legt, je omdraait en tussen je benen doorkijkt kan je deze trend misschien ook zien. Ik ben geen econoom, maar als ik als procestechnoloog een dergelijke trend tussen twee meetinstrumenten in een fabriek zie, is er voor mij nog geen reden tot juichen. Naar mijn mening valt de, nauwelijks te onderscheiden, opleving binnen de bandbreedte van de normale statistische ruis. Als ik de trends zou moeten bekijken zouden de lijnen er eerder als volgt uitzien (de rode lijnen).

Trend

Mijn “analyse” lijkt meer in lijn te liggen met een trend die door de Vereniging Nederlandse Chemische Industrie (VNCI) werd gepresenteerd op een conferentie over Schaliegas in november 2013. De prijs van aardgas tussen Europa en Azië worden gelijk, maar ligt (voorlopig) ruim boven de Amerikaanse prijs.

Trend3

Dan is er ook nog een heel belangrijk, misschien uiteindelijk wel het belangrijkste, gevolg van de gasovervloed in de Verenigde Staten: een geo-politieke. De VS kunnen het Schaliegas misschien (nog) niet op grote schaal economisch winnen, maar door de overvloed aan Schaliegas en tegenwoordig steeds meer olie uit Schalielagen, worden zij minder, of zelfs onafhankelijk, van olie-exporterende landen uit het Midden-Oosten. Ze zullen zich in de toekomst daarom veel minder gaan gedragen als de politie van de wereld. Ook dat is voor Nederland en Europa, als trouwe bondgenoot van de VS, geen goed nieuws.

Tijd voor actie dus…

Wordt het niet eens tijd dat wij, met onze overheid in de voorhoede, de strijd aangaan? Als het gas schaarser wordt zullen we er slimmer mee om moeten springen. Het is verbazingwekkend om te zien dat er altijd mogelijkheden zijn om het energie- en grondstoffenverbruik van bestaande processen in de chemische industrie nog verder te optimaliseren. De technologie schrijdt voort, dus laat die technologie ons daar dan bij helpen. Welk bedrijf neemt het voortouw? Wie heeft voldoende lef om als eerste grote technologische veranderingen in zijn proces door te voeren? Ik ben ervan overtuigd dat wij in Nederland voldoende kennis en ondernemerschap in huis hebben om gezamenlijk dat doel te bereiken en concurrerend te blijven ten opzichte van de landen waar de grondstoffen en energie in overvloed aanwezig zijn.

20235888_s

5 antwoorden
    • Enrico
      Enrico zegt:

      Mark,

      Waar baseer je je stelling op dat “het echt kan”? Ik was afgelopen vrijdag bij een symposium van het KIVI over de energietransitie, maar de conclusie daar was dat het nogal wat gaat betekenen als we van de CO2 zwangere grondstoffen (zoals ze de term zelf gebruikten) af gaan (althans voor 80%, zoals Europa wil). Ook daar was de conclusie dat transitie naar bijna volledig duurzaam in 2030 (theoretisch) kan, maar het praktische aspect is moeilijker in te vullen. Wat is jouw visie daarover?

      Vriendelijke groet,

      Enrico

      Beantwoorden
  1. Dirk-Jan
    Dirk-Jan zegt:

    Energie(gas) stroomt altijd naar de top. Dus niet zoals al het andere naar beneden maar naar het land dat het meest wil en kan betalen. Als het Gas in de States zo goedkoop blijft komt er vanzelf een stroom opgang richting Europa. Zeker met de huidige ontwikkelingen. Dus over een paar jaar importeren we Gas vanuit de States in Europa, wij betalen wat meer voor het gas dus wordt het gas in de States ook duurder. En energiezuinig denken heeft altijd nog de meeste winst gebracht.

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *