Ik vond alleen je stropdas niet mooi…

 

De Ruimte

Jongste dochter Puck (10 jaar) had vorige week op school een project over “De Ruimte”. Zoals je inmiddels wellicht weet (het is immers niet de eerste keer dat ik hiermee loop te pochen en trouwens ook niet de laatste keer…) heb ik meegewerkt aan de eerste technologische haalbaarheidsstudie om menselijk leven op de planeet Mars mogelijk te maken (nog niets over gehoord? Project Mars One).

Voor mij een uitgesproken gelegenheid om eens met de juf te overleggen of ik hier iets in kon betekenen. Natuurlijk was zij wild enthousiast, want zeg nou eerlijk wie heeft er een vader van een leerling in de klas die iets met “De Ruimte” te maken heeft gehad.

Robbert Dijkgraaf

Je moet iets best wel ingewikkelds aan 10 jarigen zien uit te leggen. Waar begin je, wat weten ze al en wat niet? Onderschat ook vooral niet wat ze al snappen. De juf vertelde vol trots dat ze vol interesse naar het college van Robbert Dijkgraaf van De Wereld Draait Door University hebben gekeken: de oerknal theorie.

Daar stond ik dan, voor de klas, een spreekbeurt te houden over de reis naar Mars en de essentie van chemische procestechnologie daarin, voor groep 6 van de basisschool.

Wie kan net als Robbert Dijkgraaf iets ingewikkelds uitleggen aan mensen die niet zoveel van procestechnologie af weten? Charlie Brown. Charlie, die in mijn gratis e-boek wordt geïntroduceerd, doet hetzelfde werk als ik en kan dat dus goed uitleggen. Aan kinderen dus ook blijkbaar. Hij is de typische Nerd 2.0: een coole gozer, met een goed stel hersens, maar ook sociaal goed onderlegd.

Het doel van de haalbaarheidsstudie was een technische installatie te bedenken die voor de mens essentiële moleculen moet maken zoals zuurstof en water. Moleculen, daar begint het dus mee. Heel kleine legosteentjes heeft Charlie ze genoemd, die zo klein zijn dat je ze met het blote oog niet kunt zien, maar waarmee zowat alles om ons heen is opgebouwd, zelfs de dingen die je niet ziet zoals de lucht die wij inadmenen. Deze moleculen kun je net als lego aan elkaar vastmaken en er dingen mee bouwen. Dat doen we dus met techniek: iets bouwen. Simpeler kan het niet. Een “chemische reactie” werd door Charlie uitgelegd aan de hand van chocolademoleculen en melkmoleculen die op magische wijze veranderen in: chocolademelkmoleculen (met slagroom!). Of dit ook met limonade kan was een van de vragen. Nou, ja dus…

Nu dat ze wisten wat moleculen waren was het doel van mijn studie en het nut van mijn vak ook makkelijker uit te leggen en was de sprong naar Mars niet eens zo heel groot meer. Op de vraag wie er wel naar Mars zou willen stak iedereen zijn of haar hand op, behalve…mijn dochter. Die wist wat “enkele reis” betekende en bleef toch liever hier.

Slaap lekker

Toen ik ’s avonds aan haar vroeg of ze het leuk vond, antwoordde ze volmondig: ja. Ze vroeg wel of Charlie echt mijn vriend was en ze vond mijn stropdas niet mooi, maar voor de rest vond ze het ok. Gelukkig, geen moeilijke vragen over de chemische technologie en de moleculen, dat had ze in ieder geval begrepen.

Schermafbeelding 2013-05-02 om 19.23.45

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *