Het is groen en het is… Chemie!

 

pro6com-img-1Ik dacht er wel ongeschonden doorheen te komen, maar helaas: ook ik werd de afgelopen week geveld door een akelig griepvirusje. Liters sinaasappelsap zijn er doorheen gegaan. Toen ik die berg uitgeperste sinaasappelschillen zag liggen dacht mijn koortsachtige brein dat daar toch iets moois mee te doen zou moeten zijn? Er zit in ieder geval iets “brandbaars” in, want ik herinner me van vroeger dat ik het leuk vond om vlak bij een kaars in zo’n sinaasappelschil te knijpen. Er ontstonden dan kleine brandende spettertjes in de vlam…

We treat our waste like a waste, what a waste!

Professor James Clark, Universiteit van York, UK is een goeroe op het gebied van Groene Chemie. Wat moeten we ons bij Groene Chemie voorstellen? Voor die vraag beantwoord kan worden moet ik eerst wat achtergrond informatie geven. Het begint niet echt vrolijk. Enig idee hoeveel voedselafval er door de mensheid geproduceerd wordt? Vast niet, ik wist het zelf ook niet, het is namelijk onvoorstelbaar: 1 kg/dag per Amerikaan, 20 miljard kg/jaar in Engeland, 3 miljard kg/jaar sinaasappelschillen in een gebied in Brazilië en (dat is nog het ergste): 1,3 biljard kg/jaar (een 1 met 12 nullen!) afval van voedsel. En dit is nog niet alles. Verder gaat de consumptie van de elementen uit de natuur met een razend tempo door. Zo snel dat er bepaalde elementen zoals Goud, Zilver, Tin en Zink binnen 5 tot 50 jaar “uitgestorven” zijn. Kun je je dat voorstellen: goud binnen 5 jaar op?
Het gebruik van Lithium bijvoorbeeld is exponentieel opgelopen na de uitvinding van de Li-Ion batterijen en accu’s die we tegenwoordig allemaal gebruiken in de smartphones, tablets en laptops. Andere elementen zoals Uranium, Koper en Nikkel doen er wat langer over om op te raken, maar de boodschap is duidelijk: Er moet iets gebeuren!

Het is groen en het is…Chemie!
Groene Chemie kan hier verandering in brengen. Bij Groene Chemie worden geen afvalstoffen geproduceerd, maar worden afvalstoffen van het ene proces nuttig gebruikt als grondstof voor het andere. Neem de sinaasappelschil als voorbeeld (lees nog eens terug hoeveel grondstof er dan gratis beschikbaar is en, beter, hoeveel minder afval wordt geproduceerd). De sinaasappelschil is een afvalproduct bij de productie van sinaasappelsap. De schil wordt vervolgens met Groene Chemie omgezet in diverse categorieën (afhankelijk van het productieproces), zoals:
pro6com-img2
– Suikers: Dit kan bijvoorbeeld weer worden omgezet in bio-ethanol (dit is vervolgens weer een grondstof voor bio-brandstoffen, maar in tegenstelling tot de eerste generatie bio-brandstoffen niet gemaakt uit eetbare stoffen zoal mais en suikerriet, maar uit afval)
– Chemicaliën, waar de stof Limoneen toch wel noemenswaardig is: De stof bezit namelijk anti-kanker eigenschappen.
– Cellulose, dat bijvoorbeeld gebruikt kan worden in waterzuivering

Waar staat Nederland op de Groene Chemie kaart?

Uit een rapport van de Wetenschappelijke en Technologische Commissie die is aangesteld door het ministerie van Economische zaken, Landbouw en Innovatie blijkt er wel degelijk aandacht voor te zijn:
Niet omdat de aardolie opraakt, maar vanwege de kansen van een nieuwe industriële structuur. Niet omdat we straks de dijken steeds verder moeten ophogen, maar om de brede voordelen van een duurzame productiewijze. Niet omdat business-as-usual niet meer is vol te houden, maar vanwege de perspectieven op duurzaamheid. En niet omdat de hele wereld die kant op gaat, maar juist omdat Nederland, met zijn grote chemische bedrijfstak en een voortreffelijke kennisbasis, in een niche- positie verkeert waarvan we de voordelen moeten plukken. Dáárom moeten we naar een andere industrie, waarin groene grondstoffen een belangrijke rol spelen.

In Bergen op Zoom bestaat inmiddels de Campus Groene Chemie waar high-tech technologiebedrijven zich kunnen vestigen en kunnen samenwerken aan de ontwikkeling van dergelijke producten.
Groene Chemie biedt nieuwe mogelijkheden om de duurzaamheid van onze samenleving significant te verbeteren en de planeet ook voor toekomstige generaties bewoonbaar te houden. Heel bijzonder toch weer dat vak procestechnologie: Wat we anders als afval zouden weggooien kunnen we nu omzetten in nuttige middelen zoals medicijnen tegen kanker.

2 antwoorden
  1. j poissonnier
    j poissonnier zegt:

    is er interesse in sinaasappelschillen nu de sinaasappelpers de supermarkt heeft veroverd en er een overvloed van de schillen ontstaat

    Beantwoorden
    • Enrico
      Enrico zegt:

      Goedemiddag,

      Een reactie uit een onverwachte hoek: Ik ben wel benieuwd hoe u op deze blog terecht bent gekomen? Leuke vraag. Ik denk dat het verzamelen van schillen van de sinaasappelsapmachines in de supermarkten uiteindelijk toch te weinig schillen opleveren om die apart in te zamelen. Zeker als je dit afzet tegen de tonnen schillen die bij de productie van sinaasappelsap vrijkomen. Het blijft uiteindelijk toch de vraag wat het kost. Maar eerlijk gezegd weet ik niet of er bedrijven in Nederland zijn die dit doen en welke bedrijven de biotechnologie in huis hebben om er medicijnen uit te maken. Het is denk ik op dit moment nog in een experimenteel stadium en het zal nog enige tijd kosten om dit uit te ontwikkelen. Wie weet in de toekomst?

      Groet Enrico

      Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *